Άνθρωποι από στάχτη - Πασχαλία Τραυλού

Άνθρωποι από στάχτη - Πασχαλία Τραυλού
Εκδόσεις: Διόπτρα

⭐️4/5

Παρίσι, 1940. Τα σύννεφα του πολέμου πυκνώνουν πάνω από τη Γαλλία την εποχή που η Ροζαλία Σεφεριάδη αναζητά τον αγαπημένο της Ανατόλ Κοβάλσκι που έχει εξαφανιστεί. Σύντομα θα μάθει πως πίσω από την εικόνα του διάσημου μαέστρου κρύβεται ένας άνθρωπος που προσπαθεί να επουλώσει τις κρυφές πληγές του παρελθόντος.
Παλεύοντας να επιβιώσει σε μια αφιλόξενη για ανύπαντρες μητέρες εποχή, η Ροζαλία δέχεται να γίνει η Χάννα Λαρούζ, σύζηγος του Γαλλοεβραίου ζωγράφου Ζαν Πιερ. Αυτή η απόφαση, σαν το πρώτο πλακάκι ενός ντόμινο, θα την οδηγήσει πρώτα στο κρεβάτι του Γερμανού ταγματάρχη Μαξ Μάισνερ κι έπειτα στο πορνείο και στην ορχήστρα γυναικών στο στρατόπεδο του Άουσβιτς.
Καθώς η αυτοθυσία εναλλάσσεται με την προδοσία, η αλήθεια με το ψέμα και η εξιλέωση με την ταπείνωση, τα όρια του μυαλού και του κορμιού της δοκιμάζονται και η διπλή απώλεια που θα υποστεί θα τη στοιχειώσει για πάντα.
Η μοίρα εξαντλεί τη σκληρότητά της, αρπάζοντας όσα της είχε χαρίσει.

Συνέχεια του πρώτου βιβλίου η Ροζαλία εξακολουθεί να μου είναι αντιπαθής καθώς για ένα μεγάλο μέρος του βιβλίου μου φαίνεται σαν να σκέφτεται μόνο τον εαυτό της. Αυτό αλλάζει όταν αρχίζει να αυτοθυσιάζεται για να προστατέψει τόσο τον Ζαν Πιερ όσο και τον μικρό Ανατόλ.

Ο Ζαν Πιερ, αχ αυτός ο Ζαν Πιερ. Με κούρασε λίγο με την ηττοπάθεια του και το μπεκρούλιασμά του για μια αγάπη μονόπλευρη, ώσπου να γίνει η αποκάλυψη και να καταλάβω τον λόγω που τον έριξε τόσο ψυχολογικά και τον γέμισε τύψεις, κι εγώ νόμιζα πως ήταν που έχασε την έμπνευσή του.

Καταλήγοντας στο Άουσβιτς η Ροζαλία προτίμησε να γίνει η πρώτη πόρνη του πορνείου που ετοιμάζαν οι Ες Ες παρά να τους χαρίσει την μουσική της. Τι να πω δεν είμαι καλλιτεχνική φύση και μάλλον αυτό δεν θα το καταλάβω ποτέ. Πραγματικά την συμπάθησα μόνο προς το τέλος του βιβλίου που έκανε ότι χρειαζόταν και ότι περνούσε από το χέρι της για να προστατέψει τον μικρό της. Την πόνεσα σαν μάνα και την λυπήθηκε η ψυχή μου.

Πραγματικά πολύ ωραίο βιβλίο που μου κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον, το τελείωσα πολύ γρήγορα και εύκολα. Για το μόνο ίσως που έχω μια ένσταση είναι για το ότι επιμένει η συγγραφέας να επαναλαμβάνει σε μερικά μακροσκελή σημεία περιγραφές καταστάσεων, ανθρώπων και συναισθημάτων. Οκ αν το διαβάσαμε ήδη μια φορά το καταλάβαμε δεν νομίζω πως χρειάζεται να διαβάζω για το ίδιο συναίσθημα 5 φορές από 1-2 σελίδες την κάθε φορά. Ωστόσο, αυτή η μικρή παρατήρηση δεν στάθηκε αρκετή για να μου μειώσει το ενδιαφέρον και να θελήσω να σταματήσω ίσως την ανάγνωση της ιστορίας της. Ομολογουμένως μου άρεσε πολύ περισσότερο από το πρώτο βιβλίο της σειράς "Θεοί από στάχτη". Πάμε για το τρίτο λοιπόν.

Θεοί από στάχτη - Πασχαλία Τραυλού

Θεοί από στάχτη - Πασχαλία Τραυλού
Εκδόσεις: Διόπτρα

⭐️3.5/5

Η Ροζαλία Σεφεριάδη, κόρη του Αρίστου και της Ελπινίκης, που κατέφυγαν πρόσφυγες στη Θεσσαλονίκη το 1914, είναι μια κοπέλα διαφορετική από εκείνες της γενιάς της. Αδιαφορεί για τα τετριμμένα κοριτσίστικα όνειρα και οραματίζεται μουσικές σπουδές στο Παρίσι, πρόλο που τα σύννεφα του ναζισμού σκιάζουν ήδη την Ευρώπη.
Κρύβωντας χρόνια ολόκληρα ένα εφημεριδόφυλλο με την φωτογραφία του νεαρού μαέστρου Ανατόλ Κοβάλσκι, παίρνει την τύχη στα χέρια της όταν λαμβάνει ένα γράμμα από τη Γαλλία. Παιδική φίλη με τον Αλμπέρτο Μαλάχ, γιο του εύπορου βιβλιοπώλη της εβραϊκής κοινότητας, ο οποίος βιώνει την ροσωπική τυ τραγωδία, α καταστρώσει ένα ραδιούργο σχέδιο για να περιφρουρήσει τα μυστικά και των δυο τους. Χάρη σε αυτό το σχέδιο η Ροζαλία και ο Ανατόλ θα ανταμωθούν...
Τιθα προκύψει από την μοιραία γνωριμία τους; Ποιό ρόλο θα παίξει στη σχέση τους ο Γαλλοεβραίος ζωγράφος Ζαν Πιερ Λαρούζ και ποιός είναι στ' αλήθεια ο Κοβάλσκι;

Ο Αρίστος και η Ελπινίκη, γονείς της Ροζαλίας καταφέρνουν να γλυτώσουν από τους Νεότουρκους στη σφαγή της Νέας Φωκαίας στα Μικρασιατικά παράλια το 1914 και καταφέυγουν σαν πρόσφυγες στην Θεσσαλονίκη. Εκεί έχοντας υποστεί για μήνες κακουχίες και στερήσεις, ο Αρίστος αποφασίζει να ζητήσει δουλειά σε ένα Εβραίο της Θεσσαλονίκης, και δεν θα του βγεί σε κακό, καθώς γίνεται έμπιστος υπάλληλός του και τους δένει για πολύ καιρό μια χρόνια φιλία.
Το 1917 έρχεται στη ζωή η Ροζαλία εν μέσω της μεγαλης πυρκαγιάς της Θεσσαλονίκης.

Ξεκινώντας με εκτενή αναφορά στη συμβίωση των "Ρωμιών" και των "Τούρκων" στα παράλια της Μικράς Ασίας και μέχρις ότου να αρχίσει να αλλάχει αυτό ώσπου μια μέρα οι Νεότουρκοι να εισβάλουν και να σφάζουν όποιον βρεθείσ το δρόμο τους. Πολύ ζωντανή περιγραφή της Μικρασιατικής Καταστροφής και ας μιλάμε για την Νέα Φωκαία και όχι την Σμύρνη.

Ακολουθεί η ζωή των τότε προσφύγων στη Θεσσαλονίκη με όλες τις δυσκολίες που βίωναν και συνεχίζει με την μεγάλη πυρκαγιά που ισοπέδωσε το μεγαλύτερο τμήμα της συμπροτέυουσας. Εμένα προσωπικά με παρακίνησε το βιβλίο να το αφήνω και να κάνω την έρευνά μου και το διάβασμά μου σχετικά με τα ιστορικά γεγονότα που περιγράφονται.

Εξαιρετικό και δεν με κούρασε καθόλου ώσπου να αρχίσει τις δολιοπλοκές για να καταφέρει το δικό της η Ροζαλία. Μέχρι στιγμής δεν κατάφερα να την συμπαθήσω αφού είναι άνθρωπος που εύκολα πατά επί πτωμάτων για να καταφέρει το δικό της το οποίο δεν είναι άλλο παρά να γνωρίσει στο Παρίσι τον έπί χρόνια έρωτά της, Ανατόλ Κοβάλσκι, το οποίο αγαπούσε από μια φωτογραφία του σε μια εφημερίδα.

Δεν θα το παρατήσω παρόλα αυτά θα ξεκινήσω αμέσως το δέυτερο βιβλίο της σειράς να δω μήπως δικαιώνεται τελικά η Ραζαλία και ο χαρακτήρας που έχει βγάλει στο πρώτο βιβλίο.
Stay tuned λοιπόν που θα ακολουθήσει κριτική για το δεύτερο βιβλίο της σειράς, το "Άνθρωποι από στάχτη".

Ο άσπρος σκύλος με τα πολλα ονόματα - Ξανθή Μαντέλα • Ντανιέλα Σταματιάδη

Ο άσπρος σκύλος με τα πολλα ονόματα - Ξανθή Μαντέλα • Ντανιέλα Σταματιάδη
Εκδόσεις: Κόκκινη κλωστή δεμένη

⭐️4/5

04.04.2020 Παγκόσμια ημέρα αδέσποτων ζώων σήμερα και τι πιο όμορφο και ταιριαστό να διαβάσουμε για να κοιμηθούμε? 

Για ακόμη μια φορά ένας σκύλος βρίσκεται σε μια έκθεση φιλοζωικής ελπίζοντας πως θα βραθεί κάποια οικογένεια να τον υιοθετήσει. Όσο περνά η ώρα, ο σκύλος προσπαθεί να καταλάβει τι σημαίνει υιοθεσία γι’ αυτόν. Μοιράζεται τις ιστορίες του, τους προβληματισμούς του και τις σκέψεις του με τα άλλα σκυλιά που είναι μαζί του, και τελικά απλώς περιμένει να περάσει η ώρα. «Μια από τα ίδια» σκέφτεται... είναι όμως έτσι;

Ο «άσπρος σκύλος με τα πολλά ονόματα» πρόκειται για ένα οκτάχρονο σκυλάκι το οποίο έχει υιοθετηθεί και μετά για διάφορους λόγους έχει πρατηθεί πολλές φορές. Τόσες πολλές που πλέον στις εκδηλώσεις της φιλοζωικής έχει χάσει την θέληση του να υιοθετηθεί και περιμένει απλα σε μια γωνιά να τελειωσει η εκδήλωση. 
Σαν ενεργό μέλος φιλοζωικής οργάνωσης είναι δυστυχώς πολύ συνηθισμένο φαινόμενο να χάνουν κάθε όρεξη για ζωή σκυλάκια που παρατήθηκαν ξανά και ξανά.

Πόλύ όμορφο βιβλίο με σκοπό την ευαισθητοποίηση στη φιλοζωία καθώς και την ανάπτυξη ενσυναίσθησης απέναντι στα αδέσποτα ζωάκια, ή και την παρότρηνση για υπεύθυνη σκέψη  πρωτού πάρει κάποιος ένα ζωάκι.

Στο τέλος παραθέτει η συγγραφέας μια σειρά από ερωτήσεις που καλό είναι όχι μόνο τα παιδιά αλλά όλοι όσοι σκέφτοβται να πάρουν ένα σκυλάκι να απαντήσουν για να δουν πόσο έτοιμοι είναι στην πραγματικότητα.