Εκδόσεις: Διόπτρα
⭐️4.5/5
Βερολίνο, 1998.
'Δεν φαντάζεσαι πόσο δύσκολο είναι ν' ανακαλύπτεις πως διαφέρεις χωρίς να ξέρει κανείς να σου εξηγήσει τον λόγο. Δεν μπορείς να υποπτευθείς πόσο υποφέρεις όταν πρέπει να κρύβεσαι, να υποκρίνεσαι και να αισθάνεσαι ενοχές, μόνο και μόνο επειδή δεν είσαι συνηθισμένος.'
Η Εύα Στεργίου, εγγονή της Ροζαλίας Σεφεριάδη, είναι φοιτήτρια στο Βερολίνο, το 1998. Τη νύχτα που μαθαίνει ότι πέθανε η γιαγιά της δέχεται μαζί με τον έγχρωμο φίλο της την άγρια επίθεση μιας ομάδας νεοναζί. Τους κακοποιημένους νέους θα εντοπίσει ο αστυνομικός διευθυντής Νόρμπερτ Γουόκερ. Ένα σημάδι στο σώμα της Εύας θα γίνει η αφορμή για μια σειρά καταιγιστικών εξελίξεων και την αποκάλυψη συγκλονιστικών μυστικών.
Με φόντο την ιστορική πραγματικότητα των γενετικών πειραμάτων, το ναζιστικό πρόγραμμα Lebensborn και το ξύονημα του νεοναζισμού, τρεις άνθρωποι αναζητούν την υπαρξιακή τους ταυτότητα και ανακαλύπτουν πως κανένας πόλεμος δεν τελειώνει απλώς επειδή παύουν τα πυρά μεταξύ των εχθρών.
Οι χειρότεροι πόλεμοι είναι εκείνοι που ξεσπούν στη σιωπή...
Η Ροζαλία έχει πλέον πεθάνει και έχει πάρει την πρωταγωνιστική της θέση η εγγονή της Εύα, μια κοπέλα η οποία δέχεται επίθεση από ομάδα νεοναζί οι οποίοι σκοτώνουν τον φίλο της Ααλίφ και την βιάζουν. Αυτό το περιστατικό είναι η αφορμή για τον αστυνομικό διευθυντή Νόρμπερτ Γουκερ να αρχίζει να σκαλίζει τόσο το παρόν όσο και το παρελθλον θέλοντας εκτός από την Εύα να βοηθήσει και τον φίλο του Χάνς.
Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες της πλοκής του βιβλίου για να μην σας το χαλάσω.
Η Τραυλού θίγει πολύ ευαίσθητα ιστορικά θέματα όπως αυτό του Lebensborn το οποπιο έλαβε μέρος σε διαφορα μέρη της ναζιστικής και όχι μόνο Γερμανίας. Σου σηκώνεται πραγματικά η τρίχα όταν τα διαβάζεις είναι όμως πράγματα τα οποία πραγματικά έχουν συμβεί, και δεν είμαι και σίγουροι κατα πόσο έχουμε μάθει τα πάντα, καθώς πιστεύω πως είναι και πολλά που δεν έχουν έρθει στο φως της δημοσιότητας.
Σε αυτό το βιβλίο η συγγραφέας έχει μειώσει αισθητά σε σχέση με τα προηγούμενα δύο την επανάληψη που χαρακτηρίζει την γραφή της χωρίς να έχει εξαφανιστεί όμως.
Πραγματικά πολύ ωραίο βιβλίο που μου κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον, και πιστεύω ιδανικό κλείσιμο μιας υπέροχης τριλογίας.
Καλή ανάγνωση αγαπημένοι μου σίγουρα αξίζει.
